Kwento ni Carol

I’m a working mom. Ever since my husband left for abroad, I have to juggle my role as a career woman and  a mother of two kids.

Hinahatid ko sila sa school every morning before I go to work.  I try to go home early in the afternoon para masundo ko ang mga anak ko sa school.  Gusto ko kasi na  sabay sabay kami umuwi . Madalas, we just eat out para di na ako magluto ng dinner sa bahay.  Para pagdating sa bahay, yung inuwing trabaho na lang ang aasikasuhin ko.

 

One time, I had to go on half day to watch my son’s school play. He is playing the lead role!  I’m so excited na makunan sya ng video para sa dad nila.  Nagmamdali talaga akong umalis ng opisina kasi  I wanted to talk to him first bago magstart yung play – to give him words of encouragement.  Nagtext kasi yung teacher nya, hinahanap na daw ako. Si bunso, biglang nagkaroon ng stage fright!

 

Pagdating ng lunch break, dali-dali akong tumakas ng office. Halos tumakbo na ako papunta ng parking lot, I’m so excited na kasi talaga. When I tried to start the car, ayaw umandar! I checked my gas, puno pa naman. So I checked my battery connection. My knowledge in repairing cars is very, very limited. Oh how I wish my husband is here, he would know what to do. Mukha naman maayos ang connection. Then I remembered, last night, parang humihina na yung headlights ko. Naku, ubos na yung battery. Gusto ko na maiyak.

Mabuti na lang pinaalala nung manong guard na Motolite delivers. At buti na lang madali maalala yung number nila —- 370-moto. In just a few minutes after ko silang tawagan, nadeliver na yung battery ko.  Yung delivery guy pa yung nagkabit.Thank goodness talaga.

 

Ayun, nakahabol ako sa school play.  My son was the best performer! Salamat talaga at nagdedeliver na ang motolite.