KwentoMoto

Congratulations to the Winners of the Kwentomoto promo!

admin — Tue, 09 Jun 2009 06:23:45 +0000

Congratulations to the Winners of the Kwentomoto promo!

Story:

Constantine Canete, Jr
Carol Isidro
Aaron Ravana

Video:

Jeff
Wyljan

We will send you an email with instructions on claiming your prizes.

Kwento ni Wyljan

Wyljan — Mon, 25 May 2009 05:05:03 +0000

Here is my video submission for the Kwentomoto contest. thanks and more power Motolite.

Motolite Is the Best

ayo — Mon, 25 May 2009 05:03:49 +0000

Isa po akong taghanaga ng motolite, and I’ve been using Motolite maintnance free baterries for more than 5 years. Ours is just a second hand family van but by using Motolite, walang abreya. Nagsimula akong humanga sa motolite dahil ikinokompara ko ito noon sa baterya na ginagamit ng kamag-anak, brand new pa yon pero d motolite, sa amin almost 2 years na ang gamit, pero sa kanila 1 yr pa lng, wala na, so noong ng road trip kmi, na abreya sila, kaya’t ang ginawa ko, pinahiram ko muna ang baterya ko, so umandar cla, so in that instance, nakapagsabi ang kamag-anak ko na the best talaga ang motolite, so by next week, bumili sila kaagad ng motolite gold. By the way, kabibili ko lng ng bagong motolite battery ko coz yung una ko, yes nag weak nga but we’re using it for more than 5 years na na walang aberya, maasahan ka talaga motolite, yan ang kwento ko.

Kwento ni Jeff

shalomsiy — Fri, 27 Feb 2009 06:21:31 +0000

Kwentong Motolite ni Ron

nomad — Thu, 26 Feb 2009 05:55:58 +0000

Ilang taon ko na din ginamit ang Motolite Gold sa kotse ko at naaisipan ko na ring palitan kahit wala pa naman akong nararamdamang masama sa battery, “preventive maintenance” na rin. Motolite Excel naman ang ginamit ko.

Pagkatapos ang ilang araw noon kasama ko ang aking asawa at dalawang anak paauwi sa Quezon City galing probinsya, napansin ko na mababa ang voltage reading pero pinilit ko na ring umuwi kahit na ganun at ayokong tumigil sa daan kasi gabi na at kasama ko ang pamilya ko.

Nakauwi naman kami at pinatingin ko sa mekaniko ang kotse ko kinabukasan. Laking gulat kami nang makitang sira ang alternator ng kotse, hindi na tumatako, ibig sabihin — MOTOLITE EXCEL ANG NAGPATAKBO NG KOTSE GALING PROBINSYA HANGANG QUEZON CITY!!!!

Kaya hindi na ako titingin pa sa ibang brnad ng battery, Motolite lang.

Kwento ni Carol

carol — Thu, 26 Feb 2009 05:49:34 +0000

I’m a working mom. Ever since my husband left for abroad, I have to juggle my role as a career woman and a mother of two kids.

Hinahatid ko sila sa school every morning before I go to work. I try to go home early in the afternoon para masundo ko ang mga anak ko sa school. Gusto ko kasi na sabay sabay kami umuwi . Madalas, we just eat out para di na ako magluto ng dinner sa bahay. Para pagdating sa bahay, yung inuwing trabaho na lang ang aasikasuhin ko.

One time, I had to go on half day to watch my son’s school play. He is playing the lead role! I’m so excited na makunan sya ng video para sa dad nila. Nagmamdali talaga akong umalis ng opisina kasi I wanted to talk to him first bago magstart yung play – to give him words of encouragement. Nagtext kasi yung teacher nya, hinahanap na daw ako. Si bunso, biglang nagkaroon ng stage fright!

Pagdating ng lunch break, dali-dali akong tumakas ng office. Halos tumakbo na ako papunta ng parking lot, I’m so excited na kasi talaga. When I tried to start the car, ayaw umandar! I checked my gas, puno pa naman. So I checked my battery connection. My knowledge in repairing cars is very, very limited. Oh how I wish my husband is here, he would know what to do. Mukha naman maayos ang connection. Then I remembered, last night, parang humihina na yung headlights ko. Naku, ubos na yung battery. Gusto ko na maiyak.

Mabuti na lang pinaalala nung manong guard na Motolite delivers. At buti na lang madali maalala yung number nila —- 370-moto. In just a few minutes after ko silang tawagan, nadeliver na yung battery ko. Yung delivery guy pa yung nagkabit.Thank goodness talaga.

Ayun, nakahabol ako sa school play. My son was the best performer! Salamat talaga at nagdedeliver na ang motolite.

Kwentomoto ni Warren

Warren — Wed, 25 Feb 2009 06:38:49 +0000

Minsan sa buhay natin ay mga pagkakataon na ika’y makakalimot. Katulad ng nangyari sa akin noong pumasok ako ng late sa opisina at nagmadaling magpark ng sasakyan. Nang ako’y papauwi na ay napansin kong nakasindi pala ang naghihingalo nang ilaw sa loob ng aking sasakyan. Tepok na ang karga ng aking lumang baterya at kailangan nang palitan. Hindi ko na kayang lumabas, bumili ng baterya, at palitan ito dahil ako’y hapo na sa trabaho. Laking pasasalamat ko sa 3706686 dahil agad nila akong natuntunan at kinabitan ng baterya. Ang motolite battery at ang kanilang bagong hotline ay tunay na maasahan!

Kwentomoto ni Renante

Renante — Sun, 22 Feb 2009 01:40:33 +0000

Ang lubos na kinahahanga ko ay ang environmental concern na ipinagbibigay halaga ng Motolite sa kanilang “Motolite Balik Baterya Program”, kung saan rine-recycle nila ang gamit na baterya sa paraang hindi makasisira sa ating kalikasan. Isang malaking inspirasyon para sa akin na bigyang halaga ang ating kapaligiran at dahil dito ang aking respeto at mataas na pagtingin sa Motolite battery ay palaging mananatili.

Si Mang Wilson at ang paborito nyang baterya

clientnimangwilson — Mon, 09 Feb 2009 08:23:09 +0000

Kwento ni Chris

bornkillah — Mon, 09 Feb 2009 08:22:25 +0000

Maganda ang kabuhayan namin sa Rapu-Rapu Albay. Wala na kong mahihiling pa, malapit ako sa pamilya, maganda at masaya ang community namin at napakaganda ng lugar namin. Malapit sa mga beach at kitang kita ang Mayon Volcano. Okey naman ang koprahan at mga pataniman kaya nga maski sa Maynila pa ako nag-aral at nagtapos, umuwi ako sa Bicol para tumulong sa pamilya sa pamamalakad ng mga pataniman namin.

Bagyuhin sa amin sa Bicol pero parang ang suwerte namin kasi hindi naman kami napipinsala ng grabe. Pero nung September 2006, nagbago ang inaakala namin na swerte. Ibang klase ang lakas ng hagupit ng Bagyong Milenyo. Nagkaroon ng mga flashfloods, landslides, nasira ang mga bahay at mga pananim. Sabi ng Tatay e matagal na daw nya di nakikita ang ganito katinding bagyo. Dineklara na nasa state of calamity ang lugar namin.

Bukod sa baha, landslides at mga pinsala sa bahay at pananim, ang pinakamatindi sigurong takot namin e yung wala kaming kuryente, walang balita at means of communication, walang ilaw. Yun na yata ang pinakamadilim na parte ng buhay ko, 2 days ng kadiliman at walang communication sa labas ng isla. Parang ang helpless namin.

Pagkatapos ng dalawang araw na yun, nagka-ilaw sa townhall saka nagkaron kami ng radyo maski hirap sa signal minsan. Nagkaron kami ng communication sa labas ng isla. Dahil ito sa Motolite Stationary battery na pwede gamitin for emergency lighting. Buti na lang meron pala nito sa Legazpi City at pinilit itransport sa amin sa Rapu-Rapu. Naluha talaga ang Nanay at Tatay ko, akala mo first time nakakita ng liwanag!